Cerekwica

W 1876 roku budowniczy z Kcyni Wiktor Stabrowski, autor między innymi dworu w Czeszewie, zbudowat catkiem udany piętrowy pałacyk w Cerekwicy. Nawiązał wyraźnie do wzorów francuskich, nadając budowli styl siedemnastowiecznego architekta francuskiego Franęois Mansarta przez nakrycie budynku łamanym dachem, tak zwanym mansardowym - niewysokim -skontrastowanym z podobnym dachem, ale wysokim, na wydatnym ryzalicie zawierającym główne wejście i na umieszczonej z boku niewysokiej, wielobocznej wieży Także wysokie kominy na dachu pałacyku w Cerekwicy są charakterystyczne dla architektury francuskiej od renesansu po wiek XIX. Pałacyk w Cerekwicy, choć nie tak okazały jak inne siedziby kostiumu francuskiego - Zakrzewo czy Posadowo -jest udanym przykładem zastosowania tego stylu. Moda na kostium francuski w architekturze rezydencji wielkopolskich była w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XIX wieku reakcją na pruską politykę germanizacyjną, a nabrała szczególnego znaczenia po wojnie francusko-pruskiej w latach 1870-1871. Rezydencja zbudowana została dla Mieczysława Rogalińskiego. Cerekwica, dawniej zwana Cerekwicą Matą, należała do dóbr stołowych arcybiskupów gnieźnieńskich. Na samym początku wojny trzynastoletniej, w 1454 roku, stanął tu obozem idący przeciw Krzyżakom król Kazimierz Jagiellończyk. To tu, jak pisze dawny autor, „szlachta wielkopolska rojna i bujna zaczęła krzyCześ na króla, iż nie ruszy, póki nie osiągnie przywilejów przeciwko magnatom. Król ugiął karku, ale ów przywilej cerekwicki później nie przeszedł i pociętym został". Od XVIII wieku i przez wiek następny należał do Rogalińskich. Potem z ręką Lucji Rogalińskiej - zamężnej za Karolem Unrugiem -przeszła do Unrugów, których własnością pozostawała aż do drugiej wojny światowej. W 1930 roku Cerekwica była własnością Karola Unruga. Majątek w 1926 roku liczyt 817 hektarów.